JO13-2G en het loon naar werken

2 wedstrijden geleden schreef ik dat we een lichtpuntje zagen in het spel van onze jongens, ondanks de nederlaag. Het is dan wel spannend hoe ze het, de wedstrijd erop, tegen de kampioen oppakken.

Ook tegen de kampioen werd de lijn doorgezet. Helaas werd met 0-2 verloren maar wat als die panel erin was gegaan. Ik weet niet meer wie van ons deze miste……maar uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat de bewuste speler dat thuis nog wel geweten heeft J.

Afgelopen zaterdag was de tegenstander, een middenmoter in deze klasse, RKSV Bornerbroek JO13-1D. Het was heerlijk voetbalweer, een mooie locatie en de supportersschare was goed gemutst. Vol vertrouwen (o.b.v. de inzet de laatste 2 wedstrijden) werd de wedstrijd aangevangen. Het ging mooi gelijk op. Mooi om te zien dat de jongens wat meer gaan combineren i.p.v. teveel de lange bal. 2 keer combineren en de 3de speler heeft zeeën van tijd om te kijken waar de bal naar toe moet. Maar goed, het kan dan oogstrelend zijn en de supporters kunnen genieten van het voetbal….. 1 countertje en bam! De 1-0 om de oren. Soms is voetbal ook zo oneerlijk……ben je de betere voetballende ploeg en toch kom je op achterstand. Om Bornerbroek niet tekort te doen, ze speelden in ieder geval geen hotseknotsbegoniavoetbal zoals Fleringen (zie een eerder verslag). Even was er de frustratie maar de jongens gingen door. En door de druk die we onze tegenstander op legden, scoorde Bornerbroek weer een doelpunt……echter in eigen doel! Dus 1-1. Daarmee gingen we de rust in.

In de rust gingen de kenners met elkaar het gesprek aan: “we horen echt wel in deze klasse thuis”, “als je druk zet dan hebben ze het moeilijk”, “goede combi’s op het middenveld levert veel op”, “ze hebben hier een mooi terras” (vrouwelijke supportster).

Ik weet niet wat onze jongens in de rust gedronken hadden maar met vuur in de ogen en een non-verbale-uitstraling van onoverwinnelijkheid kwamen ze weer het veld op. Het goede spel werd voortgezet en als snel viel de 1-2 en ook nog de 1-3. Toch werd de euforie onderbroken door de 2-3. Maar veerkracht heeft ons team, hoppa! De 2-4. Ook Bornerbroek gaf niet op en de 3-4 viel. De goed fluitende scheidsrechter liet veel (en terecht) door gaan, overigens was de grensrechter van de thuisploeg het daar niet mee eens. Oorzaak volgens hem: “tis geen echten Brooker”. Mede door het in de 2de helft toegepaste tactische meesterzet van onze coach werd de overwinning binnen gehaald. De 3-5 viel in het netje en daarmee werd een meer dan terechte overwinning binnen gehaald.

Waar ligt het dan aan? Dat er weer gewonnen werd? Aan het mooie zomerweer? Dat Wout weer terug was? Dat het veld niet gesproeid was? Vanwege de mooie ligging van het sportpark? Nee, nee, nee, nee………………

Het werd 2 wedstrijden geleden al ingezet, hard werken met elkaar. Door die investeringen in trainingen en in de laatste 2 wedstrijden was het nu ‘loon naar werken’.

Klasse gedaan jongens. Nog 1 wedstrijd en dan sluiten we een mooi seizoen af met een leuk team!

 

Een trouwe supporter.

 

74 Total Views 1 Views Today